بانک مرکزی نباید خود منبع و منشاء بروز مشکل در اقتصاد باشد. رابرت لوکاس***اصطلاح اقتصاد سیاسی هم از اقتصاد سیاسی اولیه و هم از آنچه علم اقتصاد رایج به معنای نئوکلاسیکی آن دانسته می‌شود، متفاوت است. کلارک*** کشاورزان، تولیدکنندگان و تجار عوامل اصلی پیشرفت اقتصادی هستند. این تجارت آزاد با آزادی مالکیت و رقابت است که کشاورزان، تولیدکنندگان و تجار را وا می دارد تا بازارها را گسترش دهند. آدام اسمیت

      

iranelect

کد خبر: ۸۹۸۸
تاریخ انتشار: ۲۴ : ۱۳ - ۲۶ تير ۱۳۹۷

ایران در عرصه اقتصادی متفاوت با دیگر کشور های منطقه و آسیای شرقی است. زمانی که سیاستگذاری ها را ارزیابی کنید، در می یابید که یا نگاه چپ در اقتصاد ایران حضور جدی دارد یا نگاه رانتی. وقتی نگاه هنوز به تولید خودکفایی است زمانی که از مجموع تولید ناخالص داخلی ،بیش از 80 درصد در دست حاکمیت است، یعنی اقتصاد دولتی است.

وقتی که بانک های خصوصی امکان فعالیت بانکداری اقتصادی ندارند! پالایشگاه های نفت تماماً به بخش غیر دولتی واگذار شده است ولی سیاست تولید و قیمت گذاری با دولت است و آنها نمی توانند نه تولید رقابتی داشته باشند و نه بر اساس قیمت گذاری منطقی فعالیت کنند یا بطور مثال در آخر دوره ریاست جمهوری آقای خاتمی قراردادی منعقد شد که فرودگاه امام را یک شرکت از ترکیه چهارساله با هزینه خودش توسعه دهد و از محل خدمات فرودگاهی، مبالغی را که هزینه کرده، در مدت مشخص دریافت کند و با آن مخالفت می شود. باید دریافت که اقتصاد ایران اقتصاد آزاد نیست.

در دوره ریاست جمهوری مرحوم هاشمی رفسنجانی قرار شد مرحوم آقای گلزار که شهرک اکباتان را ساخته بود آزاد راه تهران شمال را 4 ساله بسازد و 25 سال عوارض آنرا دریافت کند. چرا واگذار نشد؟ چه تعداد از مردم در راه شمال جان باختند و چقدر وقت و بنزین هدر می رود؟ مقاومت و مقابله کردن عملا به صورت دیوار بزرگ جلو "تغییر" است.

این سئوال در ذهن مخاطبان شکل می گیرد که چرا در ایران شرایط چنین است؟ اینها هم بیانگر نوع نگاه به اقتصاد در این 40 سال است! پروژه ای که توتال در فاز 2 و 3 پارس جنوبی انجام داد، کل آن برای دولت 4.5 میلیارد دلار هزینه شد اما فازهای بعدی که به داخلی ها واگذار شده بود 7 میلیارد دلار هزینه داشت! پس نشان می دهد که این جنجال ها برای منافع عده ای است.

آیا بعد از این همه سال می توانیم یک سکوی10 هزار تنی بسازیم؟ اگر قادر نیستیم علت را مردانه اعلام کنیم. بیش از 115 سال از کشف نفت در ایران می گذرد چرا در کره جنوبی که نفت ندارد شرکت هایی هستند که می توانند پالایشگاه، سکوی نفتی، تجهیزات پیچیده صنعت نفت و گاز و پتروشیمی بسازند اما صنایع داخلی کشوری همانند ایران نمی توانند. چهار دهه از انقلاب گذشته است، سیاست ها هم که خودکفایی بوده است، چرا نتیجه آن این شده است؟

عمده بهانه ها در طول چند سال اخیر برای پروژه های نفت و گاز، غیره تحریم بود. اگر تحریم اثر گذار بوده است، پس به خارج وابسته ایم! بهتر است بجای شعار، بفکر تغییر رویکرد باشیم. مهم این است که توان مهندسی و تولید کیفی و رقابتی را که بتوان در بازار جهانی حضور داشت، در دستور کار و محور قرار دهیم. ایران یک درصد جمعیت جهان را دارد ولی سهم آن در اقتصاد جهانی نیم درصد است برای پر کردن این گپ بزرگ نیاز به بنگاههایی داریم که سهمی در تولید جهانی داشته باشند و حجم آنها در اقتصاد کشور قابل احصاء باشد!

نام:
ایمیل:
* نظر:
دیگر رسانه ها
آرشیو