بانک مرکزی نباید خود منبع و منشاء بروز مشکل در اقتصاد باشد. رابرت لوکاس***اصطلاح اقتصاد سیاسی هم از اقتصاد سیاسی اولیه و هم از آنچه علم اقتصاد رایج به معنای نئوکلاسیکی آن دانسته می‌شود، متفاوت است. کلارک*** کشاورزان، تولیدکنندگان و تجار عوامل اصلی پیشرفت اقتصادی هستند. این تجارت آزاد با آزادی مالکیت و رقابت است که کشاورزان، تولیدکنندگان و تجار را وا می دارد تا بازارها را گسترش دهند. آدام اسمیت

      

iranelect

کد خبر: ۶۵۶۵
تاریخ انتشار: ۱۴ : ۱۵ - ۱۸ مرداد ۱۳۹۶
بررسی رویکردهای جدید دولت آمریکا برای بازار انرژی
دونالد ترامپ، در جریان مجموعه ای از سخنرانی های خود در ماه های پیشین، از افزایش حضور و نفوذ آمریکا در بازار انرژی خبر داده و در تلاش است تا برای صادرات نفت و گاز مشتری‌یابی کند. ترامپ بارها بر این نکته تاکید کرده که آمریکا بعد از دهه ها اتکا بر منابع خارجی برای تامین انرژی، در آستانه تبدیل شدن به یک صادر کننده نفت، گاز، زغال سنگ و دیگر منابع انرژی است.

از دونالد ترامپ تا باراک اوباما فاصله بسیار است. برخی ترامپ را رئیس جمهور ناخلفی می دانند که تنها هدف آن، نابودی میراث اوباما است. هر چند جولانگاه سیاست عرصه ای نیست که بتوان به راحتی در آن تاخت و تاز کرد و همواره نیروهایی هستند که رفتارهای سیاست مداران را مهار می کند اما با این حال بعید به نظر نمی رسد سکان دار تازه ایالات متحده، مسیر کنونی را به سوی بی ثباتی و تغییرات اساسی در آمریکا هدایت کند. نکته اساسی آنجاست که اگرچه ترامپ سیاست مداری خوشنام و محبوب نیست و حتی بسیاری از سیاستمداران جمهوری خواه در پاره ای اوقات از او تبری می جویند اما در هر حال رئیس جمهور میلیاردر آمریکا مدافعانی دارد که او را در فراز و نشیب های کنونی و آینده، یاری خواهند کرد. برای شناسایی حامیان دونالد ترامپ، نیاز نیست مسیر پر پیچ‌و‌خمی پیموده شود، چراکه تغییرات اساسی در برخی سیاست های آمریکا به وضوح نشان می دهد که کفه اثرگذاری برای چه کسانی سنگین تر است.

از زمان اولین مناظرات انتخاباتی هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ، انرژی موضوعی چالشی و بحث برانگیز بود. کمپین کلینتون مدافعان سرسخت انرژی های تجدید پذیر بودند و در آن سوی میدان، ترامپ فریاد خروج از پیمان پاریس و افزایش تولید نفت را سر می داد. در کمپینی که «گرگ ابک»، فرماندار کنونی تگزاس حضور داشته باشد، به خوبی می توان دریافت که صاحبان چاه نفت  آمریکایی، می خواهند چه کسی رئیس جمهور آمریکا شود. برای اثبات این مدعا کافی است تا تحولات بازار انرژی آمریکا در مدت کوتاه حضور دونالد ترامپ را رصد کرد. آمریکا که تا پیش از روی کار آمدن ترامپ، اولین کشور در توسعه انرژی های تجدیدپذیر بود، هم اکنون به جایگاه چهارم سقوط کرده و احتمال می رود تا در ماه های بعدی، در رده های پایین تر تنزل یابد.

از شعار تا عمل

دونالد ترامپ، در جریان مجموعه ای از  سخنرانی های خود در ماه های پیشین، از افزایش حضور و نفوذ آمریکا در بازار انرژی خبر داده و در تلاش است تا برای صادرات نفت و گاز مشتری‌یابی کند. ترامپ بارها بر این نکته تاکید کرده که آمریکا بعد از دهه ها اتکا بر منابع خارجی برای تامین انرژی، در آستانه تبدیل شدن به یک صادر کننده نفت، گاز، زغال سنگ و دیگر منابع انرژی است.

طرح های آزادسازی تولید انرژی در آمریکا، از موضوعات جنجال برانگیزی است که همواره مورد تمرکز کاخ سفید قرار گرفته است. ترامپ مجموعه ای از اقدامات دولت اوباما برای منصرف کردن فعالان صنعت انرژی از تولید و مصرف سوخت های فسیلی را خنثی کرده است. مقامات کاخ سفید معتقدند صادرات گاز طبیعی، نفت و زغال سنگ آمریکا به تقویت نفوذ این کشور در سطح جهانی، تقویت اتحادهای بین المللی و تثبیت بازارهای جهانی کمک می کند. ریک پری، وزیر انرژی آمریکا نیز از جمله افرادی است که آگاهانه برای تصدی این وزارت خانه انتخاب شده است. در این رابطه دیو بنکس، دستیار ویژه ترامپ در امور بین المللی انرژی می گوید: «واقعیت این است که ما دیگر در دوران امنیت انرژی قرار نداریم بلکه در دوران فراوانی انرژی هستیم و این آمریکا را در جایگاه کاملا متفاوتی قرار می دهد. این به ما امکان دسترسی به انرژی ارزان و قابل اتکا در آمریکا را می دهد و به آمریکا یک مزیت مهم رقابتی اعطا می کند.»

تاثیر حضور آمریکا در بازار انرژی

چندی پیش بلومبرگ در یک نظرسنجی که از تحلیل گران انرژی انجام داد، اعلام کرد که صادرات نفت خام آمریکا آماده بیشتر شدن از صادرات چهار عضو سازمان کشورهای صادرکننده پتروشیمی (اوپک) است. بنابه گفته این تحلیلگران ایالات متحده به عنوان بزرگترین مصرف کننده نفت در جهان، روزانه 800 هزار بشکه نفت می تواند صادر کند. این رقم بیشتر از میزان صادرات نفت چهار کشور عضو اوپک، لیبی، قطر، اکوادور و گابن است. طبق داده های اداره اطلاعات انرژی در 11 ماه از سال 2016، آمریکا حدود 527 هزار بشکه در روز صادر کرده است.

این در حالی است که بنابر تخمین های انجام شده، تولید نفت آمریکا بعد از 5.6 درصد افت تولید به میزان 8.87 میلیون بشکه در سال 2016، به 9.37 میلیون بشکه در روز خواهد رسید. شرکت های نفت ترنر، میسون، لیپو پیشبینی می کنند که تولید نفت آمریکا به بیشتر از 9 میلیون بشکه در روز خواهد رسید درحالی که «وود مک اینزی» رقم کمتر و محافظه کارانه 8.75 میلیون را پیش بینی می کند.

«ویکاس دویودی» تحلیلگر ارشد مکواری  به رسانه ها اعلام کرد «گودزیلا در واقعیت بزرگ تر است...تولید نفت آمریکا بیشتر از انتظار بیشتر مردم خواهد بود.» رشد تولید آمریکا بیشتر در حوزه پرمیان تگزاس و مناطق ایگل فورد است که نفت با کیفیت تری دارند و پالایشگاه های داخلی آمریکا نمی توانند آن ها را پردازش کنند. تحلیلگران بر این باورند اگر آمریکا نتواند نفتی را که تولید می کند، پردازش کند، ناگزیر باید آن را صادر کند.

در هر حال روند صعودی تولید نفت در امریکا و سیاست گذاری برای تسخیر بازار انرژی، از جمله رویکردهای کنونی دولت آمریکاست. بررسی ها نشان می دهد که بخش قابل توجهی از هزینه های انتخاباتی دونالد ترامپ به دست فعالان بازار نفت آمریکا تامین شده است. از سوی دیگر انتخاب افراد همسو با این سیاست در تصدی بخش های اساسی انرژی آمریکا حاکی از آن است که ایالت تگزاس تا حدود زیادی قدرت اثرگذاری بیشتری در تعیین راهبردهای دولت آمریکا دارد. این در حالی است که شعارهای قبل از پیروزی انتخاباتی دونالد ترامپ، مو به مو در حال تحقق است. با این حال آیا مداخله روبه رشد آمریکا در بازار انرژی، معادلات کنونی نظام جهانی را بر هم می زند؟ 

 

 

نام:
ایمیل:
* نظر:
دیگر رسانه ها
آرشیو